Hoop

Vlak na de Eerste Wereldoorlog
schreef Henriëtte Roland Holst hoopvol:

De zachte krachten zullen zeker winnen
in ’t eind – dit hoor ik als een innig fluisteren
in mij: zo ’t zweeg zou alle licht verduisteren
alle warmte zou verstarren van binnen.

De machten die de liefde nog omkluisteren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
die w’ als onze harten aandachtig luisteren
in alle tederheden ruisen horen
als in kleine schelpen de grote zee.

Liefde is de zin van ’t leven der planeten,
en mense’ en diere’. Er is niets wat kan storen
’t stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.

Henriëtte Roland Holst
(*24 december 1869  +21 november 1952)

Bron: Tekst verscheen voor het eerst in de bundel
“Verzonken grenzen” uit 1918

Ook Emily Dickinson schreef vele bemoedigende gedichten zoals:

Hope is a strange invention
A Patent in the Heart
In unremiting action
Yet never wearing out

Of this electric Adjunct
Not anything is known
But its unique momentum
Embellish all we own

Hoop is een vreemde uitvinding
Waar het hart patent op heeft
Altijd in de weer
Maar nooit versleten

Van deze energieke Hulp
is niets bekend
Maar zijn unieke veerkracht
knapt alles wat we hebben op

Vertaling Adrie Lint

www.emilydickinson.nl

trouw
aan jezelf
zoals de dag
volgt op de nacht
verlichting

vertrouwen
in alles
zit iets goeds
soms een hele opgave
overgave

barenszee
kleine drenkeling
uit moederschoot aangespoeld
op hoop van zegen
leven

Boekjes bestellen